147. ෆ්ලොස් නදිය අසබඩ - 16 - යොවුන් පෙම්වතුන්

වසර කිහිපයකට පසු...

ෆ්ලොස් නදිය අසබඩ පිහිටි ඩීන් මහතාගේ නිවස අලංකාර ගෘහ භාණ්ඩ වලින් හා පියානෝවකින් සැදුම් ලත් විසිත්ත කාමරයකින් යුතු විය. එහි කඩා හැලෙන කෙස් කලඹකින් යුතුව එම්බ‍්‍රොයිඩර් මැස්මක නිරත වී සිටි සුන්දර යුවතිය ලුසී ඩීන් විය; ඇගේ දෙපා අසළින් වාඩි වී ඇගේ කුඩා බලූ පැටවා හා සෙල්ලම් කරමින් සිටියේ සුප‍්‍රසිද්ධ ගෙස්ට් හා සමාගමේ උරුමකරු හා ශාන්ත ඔග්ස් හි ධනවත්ම තරුණයන් අතුරින් කෙනෙකු වූ ස්ටීවන් ගෙස්ට් ය.

එහි හිඳගෙන සිටි ඔවුන් දෙදෙනා අපූරු යුවළක් වූ අතර නිසැකවම එකිනෙකා කෙරෙහි හොඳින් පැහැදී සිටියහ. ලුසීගේ බොළඳ ගති පැවතුම් පිළිබඳව ස්ටීවන් විහිළු කරමින් සිටි අතර සිනාසුණු ඇය "ඔව් මං දන්නවා ඔයා මං මහා මෝඩියෙක් කියලා හිතං ඉන්න බව," යැයි කීවාය.

"මං හිතන්නේ ඔයා හරිම සීදේවී කෙල්ලෙක් කියලයි."

"මගේ මෝඩකමත් ඒකෙම කොටසක්?"

"මං එහෙම කිව්වෙ නෑනේ!" ස්ටීවන් සිනාසෙමින් පිළිතුරු දුන්නේය.

"ඒත් මං දන්නවා ඔයා මොළේ තියෙන කෙල්ලන්ට කැමති නෑ කියලා. ෆිලිප් වැකම් එහෙම කිව්වා."

"අපොයි මං දන්නවා, ෆිලිප් ඔය කාරණාව ගැන බොහොම තදින් හිතනවා," ස්ටීවන් කීවේය. "මං හිතන්නේ මිනිහා රහසෙම කාටහරි ආදරේ කරනවා - සමහරවිට රට ඉන්දැද්දි හම්බවෙච්ච මොළකාරියෙක්ට වෙන්නැති."

"ඒක නෙවෙයි," ලුසී කීවාය, "මට දැනුයි මතක් වුනේ, මට අහන්න අමතක වුනා මැගී අක්කත් එයාගෙ අයියා වගේ ෆිලිප්ව හම්බවෙනවට අකමැතිද කියලා. ටොම් අයියා ෆිලිප් ඉන්න කාමරේකටවත් ඇතුල් වෙන්න කැමති නෑ."

"මොනවා? ඔයාගෙ නෑනා මෙහෙ නවතින්න එනවද?" ස්ටීවන් මද අකමැත්තක් පාමින් ඇසුවේය.

"ඔව් - ඇයි මං කළින් කිව්වනේ ඔයාට! අවුරුදු දෙකකට කළින් ඒගොල්ලන්ගේ තාත්තා නැති වුණාට පස්සේ මැගී අක්කා ඉස්කෝලෙක උගන්නන්න ගියානේ. ලඟදි එයා ඒකෙන් අයින් වෙනවා; ඒ නිසා මාසයක් දෙකක් විතර මාත් එක්ක ඉන්න මෙහෙ එනවා."

"ඊට පස්සේ ඔයා ඉතිං එයත් එක්කම ඇලිලා ඉඳියි," ස්ටීවන් බුම්මාගෙන කීවේය. "ආයෙනං ඔයාව තනිපංගලමේ හම්බවෙන්න බැරි වෙයි, ඔයා එයාට කාව හරි හොයලා දුන්නෙ නැත්තං. ෆිලිප් හොඳයි වැඬේට. ඇයි එයා ෆිලිප්ට අකමැති?"

"ඒක ෆිලිප්ගේ තාත්තත් එක්ක වෙච්ච ප‍්‍රශ්නයක්. ටුලිවර් මාමාට හරිම අසාධාරණ විදිහට හැමදේම නැති වුනා, මං හිතන්නේ මාමා විශ්වාස කළා එහෙම සිද්ද වුනේ වැකම් නීතීඥතුමා නිසා කියලා. තාත්තා කියනවා ටුලිවර් මාමා ගොඩක් වෙලාවට වැඩ කරලා තියෙන්නේ හරියට හිතන්නෙ බලන්නෙ නැතුව කියලා: එයාගේ මෝළේ කුරුවල් වෙලාලූ. ටොම් අයියයි මැගී අක්කයි ගොඩාක් දුක් විඳලා තියෙනවා. ඒ නිසයි මං එයා මෙහෙ ඇවිත් දිගම දිග නිවාඩුවක් ගන්නවට කැමති."

"ඔයා හරිම සීදේවී දේව දූතියෙක්නේ," ස්ටීවන් ඈ දෙස අගය කරන අන්දමින් බලා කීවේය; "එයත් එයාගේ අම්මා වගේම කතා පෙට්ටියක්නං තමයි වැඬේ."

"අනේ පව් නැන්දා! ඔයා හරිම නපුරුයි එයාට ඒ විදිහට විහිළු කරන්න. කොහොමහරි නැන්දා මට කොච්චර උදව් කරනවද. ගෙදර ලස්සනට තියාගන්නවා - මං දන්නෙ නෑ අම්මා නැති වුනාට පස්සේ නැන්දා හිටියෙ නැත්තං මං කොහොම මේවා කරගන්නද කියලා."

"අපොයි මං ඒ ගැන මුකුත් කියන්නෙ නෑ. ඒත් එයාගෙ දෝණියන්දෑ හැමතිස්සෙම අපි එක්කම ගැවසෙනවටනං මගෙ කැමැත්තක් නෑ - දුඹුරු කොණ්ඩෙකුයි නිල් පාට රවුං ඇස් දෙකකුයි තියෙන මහත කෙල්ලෙක් අපි දිහා සද්ද නැතුව බලං ඉන්නවට."

"අපොයි ඔව්!" ලුසී දිලිසෙන දෑසින් යුතුව කීවාය. "මගේ මැගී අක්කා හරියටම ඒ වගේ තමයි. ඔයා මීට කළිං එයාව දැකලා ඇති!"

"අනේ නෑ. මං ටුලිවර් නෝනගේ දුව කොයි වගේ ඇතිද කියලා නිකං හිතුවා විතරයි. එයා හින්දා ෆිලිප් මෙහෙ එන එක නතර වෙනවනං ඒක තවත් පාඩුවක්."

"එහෙම වෙන එකක් නෑ කියලා මං හිතනවා," ලූසී කීවාය. "ඔයාට බැරිද ෆිලිප්ට කතා කරලා කියන්න හෙට මැගී මෙහෙ එනවා කියලා. එයා ටොම් අයියාගෙ හැටි හොඳට දන්නවා, ඉතිං එයා තේරුම් ගනියි."

"ඔයා මට පොඩි ලියුමක් ලියලා දෙන්නකෝ," ස්ටීවන් කීවේය. "ගෙදර යන ගමන් මං ඒක එයාගෙ ගෙදරට දීගෙන යන්නං. දැංනං මං ගියොත් හොඳයි."

ලූසීගේ අතින් අල්ලාගත් ඔහු එය මෘදු ලෙස සිපගත්තේය. ලුසීට ආඩම්බරයක් හා සතුටක් දැනුණි. ඇය හා ස්ටීවන් එකිනෙකා තුළ ඇති ආදරය පිළිබඳව හොඳින්ම දැන සිටියද ඒ පිළිබඳව කතාබස් කිරීමකින් තොරව ගෙවෙන අවදියක පසු වූහ. එය මහත් වූ ආනන්දජනක මොහොතක් වූ අතර එවන් කාලයක් ජීවිතයේ යළි යළිත් උදා වන්නේ නැත.

ස්ටීවන් සිය අසු පිට නැගී ආපසු යන අතරේ කල්පනා කරමින් සිටියේ තමාව විවාහ කරගැනීමට කැමතිදැයි ඇයව හමුවන ඊලඟ වතාවේදී විමසා සිටිය යුතු බවය. තමාව සතුටින් තැබිය හැකි බිරිඳක් තෝරාගැනීමට ඔහුට නිදහස තිබීම කෙතරම් වාසනාවක්ද. ඔහු ලුසීව තෝරාගැනීමට සිතා සිටි අතර ආදරණීය යෞවනියක වූ ඇය ඔහු සෑම කල්හිම අගය කළ අන්දමේ තැනැත්තියක වූවාය.

පසුදින මැගී එහි පැමිණි අතර ලුසී තම සතුට පිළිබඳව සියල්ල ඇයට පැවසුවාය.

"එයා හරිම නුවණක්කාරයි," ඇය අවසානයේදී කීවාය. "ඔයා එයාට කැමති වෙයි, මං දන්නවා."

"හැබැයි ඔන්න මං අකමැති වුනොත් එහෙම ඔයාට එයාව අත අරින්න වෙයි, තාම විවාහ ගිවිසගෙන නෑනේ," මැගී ඇගේ කළුවන් දෑසින් සිනාසෙමින් කීවාය.

"දැම්ම විවාහ ගිවිසගන්න මං කැමති නෑ. මිනිස්සු විවාහ ගිවිසගත්ත ගමන් ඊලඟට කසාද බඳින්න හිතනවා," මැගීගේ විහිළුව නොවැටහුණු ලුසී කීවාය; "මං කැමති මේ ඉන්න විදිහටම තව කාලයක් ඉන්න."

ලුසී පියානෝව වෙත ගියාය. "එක කාරණයක් තියෙනවා මං දන්න ඔයා එයාට කැමති වෙන," ඇය කීවාය. "සංගීතය. එයාට ලස්සන කටහඬක් තියෙනවා. ස්ටීවනුයි මමයි හරි කැමතියි එකට සින්දු කියන්න. සෙන්ට් ඔග්ස් වල සංගීතයට කැමති මහත්තුරු හරි අඩුයි. ඇත්තටම සංගීතය ගැන දැනුමක් තියෙන අයට ඉන්නේ ස්ටීවනුයි ෆිලිප් වැකමුයි විතරයි." ඇය අවසන් වැකිය පවසන් ගමන් මැගී දෙස බැලූ අතර ඇගේ මුහුණේ ඇති වූ වෙනස දුටුවාය. "ඒ නම අහන්න ඔයා අකමැතිද? එහෙමනං මං ආයෙ එයා ගැන කතා නොකර ඉන්නං. මං දන්නවා ටොම් අයියත් පුළුවන් හැම වෙලාවෙම එයාව මග අරිනවා."

"ඒ ගැන අයියා හිතන විදිහට කොහෙත්ම මං හිතන්නෙ නෑ," යැයි පැවසූ මැගී නැගී සිට කවුළුව වෙත ගොස් ඉන් පිටත පෙනෙන දර්ශනය දෙස බලා සිටින්නට වූවාය. නමුත් ඇයට තවත් යමක් කීමට ඉඩක් ලැබෙන්නට පෙර දොරෙහි සීනුව නාද වූ අතර "ඒ ස්ටීවන් වෙන්න  ඕනේ," යැයි ලුසී ප‍්‍රීතියෙන් කීවාය.

මැගීට කතා කරන්නට ඉඩක් නැත; විසිත්ත කාමරයේ දොරටුව විවර වූ අතර උසැති තරුණයෙක් ලූසී වෙත පැමිණ ඇගේ අතින් අල්ලාගත්තේය.

"මේ ඉන්නේ මගේ නෑනා, මිස් ටුලිවර්," කවුළුව වෙතින් මෑත්ව එතැනට ආ මැගීව ලුසී හඳුන්වා දුන්නේ කවට සිනහවකින් මුව සරසාගෙනය, "මැගී, මේ ඉන්නේ ස්ටීවන් ගෙස්ට් මහත්මයා."

උසැති, කළුවන් දෑස් ඇති සුන්දරිය දුටු මොහොතේ ස්ටීවන්ට සිය විශ්මය සඟවාගත නොහැකි විය.

"මං හිතන්නේ ඔයා ඊයේ හිතේ ඇඳගත්ත රූපෙට එයා කොයිතරං සමානද කියලා හිතනවා ඇති නේද," ලුසී ජයග‍්‍රාහී සිනහවකින් යුතුව ස්ටීවන්ට කීවාය. ඇය සිය ආදරවන්තයාට වැරදීමක් සිදුවීම පිළිබඳව අහිංසක සතුටක් ලැබුවාය - විහිළු කිරීමේදී අන් බොහෝ අවස්ථා වලදී ජය ලබන්නේ ස්ටීවන්ය.

"ඔයාගේ මේ කපටි නෑනා මාව රැුවැට්ටුවානේ මිස් ටුලිවර්," ස්ටීවන් ලුසී අසලින් හිඳගනිමින් කීවේය. "එයා කිව්වා ඔයාට තියෙන්නේ ලා පාට කොණ්ඩෙකුයි, නිල් පාට ඇසුයි කියලා."

"නෑ, ඔයයි එහෙම කිව්වේ," ලුසී කීවාය.

මැගී ස්ටීවන් වෙත නොපහන් බැල්මක් හෙලූවාය. ඔහු පෙරදිනයේදී තමා පිළිබඳව විසුළු ස්වරූපයකින් කතා කොට ඇති බව ඇයට පැහැදිලි විය.
'හරි සැර පාටයි,' යන්න ස්ටීවන්ගේ සිතේ ඈ පිළිබඳව ඇඳුණු පළමු සිතුවිල්ල විය. නමුත් ඇය යළිත් සිය මැස්ම වෙත නැඹුරු වූ විට ඔහුට සිතුණේ 'ආයෙ සැරයක් මේ පැත්ත බලනවනං,' යනුවෙනි. මෙම සංවාදයෙන් මැගී නොසතුටට පත් වූ බව තේරුම් ගත් ස්ටීවන් ඉක්මණින්ම පොදු කතාබහක් ආරම්භ කළේය. ඔවුන් පොත් හා සංගීතය පිළිබඳව කතා කළ අතර අවසානයේ ස්ටීවන් බෝට්ටු සවාරියක් යාමට යෝජනා කළේය.

වසර ගණනාවකින් බෝට්ටුවක යෑමට අවස්ථාවක් නොලද මැගී එයින් සතුටට පත් වූවාය. මැගී සිය හිස්වැස්ම ගෙන ඒමට ගිය මොහොතේදී ඇය ෆිලිප් වැකම්ව හමුවීමට අකමැත්තක් නැති බව ලූසී ස්ටීවන්ට හෙළි කළාය. ඇය පෙර දින යැවූ පණිවිඩය පිළිබඳව කණගාටු වූවාය.

"මං එයාට කතා කරලා කියන්නං," ස්ටීවන් කීවේය. "මං හෙට හවස එන කොට එයාවත් එක්කං එන්නං."

"අනේ ඔව්, එක්කං එන්න," ලුසී කීවාය. "ඔයා මැගීට කැමතියි නේද?" ඇය ආයාචනාත්මක ස්වරයකින් එකතු කළාය. "එයා හරිම හොඳ ලස්සන කෙල්ලෙක් නේද?"

"උස වැඩියි," ස්ටීවන් හිස පහතට යොමා ඈ දෙස බලමින් මඳ සිනහවක් පෑවේය. "අනික ටිකක් සැර පාටයි. එයා මං කැමති ජාතියේ නෙවෙයි, ඔයා දන්නවනේ." ස්ටීවන් සැබැවින්ම තමා සිතූ දෙයම කීවේය. ටුලිවර් මහත්මියගේ මෙම පුදුමාකාර දියණිය සිත් ඇදගන්නාසුළු තැනැත්තියකැයි ඔහු සැබැවින්ම සිතුවේ නැත. ඇගේ දිළිඳු බව හා ඈ මුහුණ දී ඇති දුක් කම්කටොළු ඇයට සුවිශේෂී බවක් එක් කළේය; ඥාති සොයුරියන් දෙදෙනා අතර ඇති බැඳීම සැබැවින්ම අපූරුය. ඔහුට සිතුණේ එපමණකි!

නමුත් පසුව, බෝට්ටු සවාරිය නිම වී බෝට්ටුවෙන් පිටතට බැසීමට සූදානම් වද්දී පය පැකිලී වැටෙන්නට ගිය මැගීගේ අත සුරක්ෂිත ලෙසින් අල්ලාගත් ස්ටීවන් ඇයව වැටෙන්නට නොදී බේරා ගත්තේය.

"ඔයාට තුවාල වුනේ නෑනේ?" ස්ටීවන් විමසිලිමත්ව ඇගේ මුහුණට එබෙමින් ඇසුවේය. එවැනි කාරුණික, ආචාර සම්පන්න සැලකිලිමත් බවක් තමන්ට වඩා උසින් හා ශක්තිමත් බවකින් යුතු කෙනෙකුගෙන් ලැබීම සැබැවින්ම අපූරු දෙයකි. එවන් හැඟීමක් මැගී තුළ ඉන් පෙර කිසිදා පහළ වී නැත.

එම සිදුවීමෙන් ස්ටීවන්ගේ සිතද සසල වී තිබුණි. එම සන්ධ්‍යාවේ ඔහු යළි අසු පිට නැගී නිවස බලා යන අතරේ ඔහුගේ සිතෙහි වූයේ ලුසී ඩීන් නොව මැගී ටුලිවර් ය.

- මතු සම්බන්ධයි -