296. තෙලිතුඩෙන් ලියැවුණු කවිය සහ පන්හිඳෙන් ඇඳි සිතුවම...

මගේ සිත්තරා ඇඳි සිත්තමකි :)


සිලි සිලි නදින් කොඳුරමින් නැලැවෙන
තුරු හිස් පිස හමා එන මඳ පවනැල්ල
හරිත පැහැ මුසු සිහිල් ගොම්මනේ
හෙමි හෙමින් ඇද හැලෙන මල් වැස්ස
සියොත් ගී රාවයෙන් කුල්මත්ව හිනැහෙන
කැලෑ මල් සුවඳින් පිරී ගිය වන ලැහැබ
ගලින් ගලට ඇද හැලෙමින් මුමුණමින්
පෙණ සිනහා නගමින් ගලා බසිනා සීත දිය දහර
වැහි බිඳු රැඳුනු සියපත් සුපිපුණු 
විල් තෙර අද්දර විසල් තුරු සෙවණෙක
ළන්තෑරුම් එළියක උණුහුම ගැල්වුණු
ගෙපැලක පිළ මත හිඳ
මේ සොඳුරු වසන්ත සිහිනය
සිතුවමට නගනා සිත්තරා කවුරුන්ද...




295. බලාපොරොත්තුවේ හඬ...



'ලබ් ඩබ් - ලබ් ඩබ්'
'ඔහෑ - ඔහෑ - ඔහෑ'
'ගුඩුස්'
'හිහිහි හෙහහ්'

'අම්මම්-මම් මම්'
'අම්මා'
'ලන්වන් පාතයි තමනලයා'
'මම අම්මාට ගොඩාක් ආදරෙයි'

'අම්මේ අද ටීච මට ගුඩ් බෝයි කිව්වා'
'හැපි බර්ත්ඩේ අම්මේ'
'අම්මා කෑවද?'
'මාත් අම්මාට උදව් වෙන්නං?'

'අම්මේ මං ආවා'
'අම්මේ බඩගිනියි'
'අම්මේ අද ෆීස්?'
'අම්මේ මං යනවා'

'හෙලෝ... අම්මේ...'

ඒ සියල් බලාපොරොත්තු මතින්
වැයේ තවමත් ඇගේ හද
'ලබ් ඩබ් - ලබ් ඩබ්'
නැත
'මගේ පුතු - මගේ පුතු'
රාවයෙන්.........