130. ගණිත විනෝදය.....08

අද ඔන්න මම කාටවත් ගණං හදන්න දෙන්නෙ නෑ. කතන්දර ටිකක් තමයි කියන්නේ. මේවා ඇවිල්ලා ගණං කතා.
 

***

දවසක් එක නෝනා කෙනෙක් රත්තරං බඩු සාප්පුවකට ගිහින් පවුමක් වටින මුද්දක් සල්ලි දීලා අරගෙන ආවලු. පහුවදා එයා ආපහු ඒ සාප්පුවටම ගිහිල්ලා, ඒ මුද්ද මාරු කරගන්න ඕනේ කියලා ඒ පවුමෙ මුද්ද තියලා පවුම් දෙකක මුද්දක් අරගෙන මුදලාලිට ලස්සනට හිනා වෙලා ස්තූති කරලා යන්න හැරුණලු. කලබල වෙච්ච මුදලාලි විගහට ඉතිරි පවුම ඉල්ලුවාලු. මේ නෝනා කේන්තියෙන් වගේ පැහැදිලි කරන්න පටන්ගත්තාලු මෙන්න මෙහෙම: 'මං ඊයෙ ඇවිත් පවුමක් ගෙව්වනේ, දැන් අද මේ පවුමක් වටින මුද්දකුත් දුන්නනේ. ඉතිං පවුම් දෙක හරිනෙ. තවත් මොනවද මං ගෙවන්න ඕනේ?' ඔළුව අවුල් වෙච්ච මුදලාලි ඇඟිලි ගැන ගැන ගණං හදන අතරේ අර නෝනා සුළි සුළඟක් වගේ සාප්පුවෙන් එන්න ආවලු.
 

***

ඔන්න එක ඉලන්දාරියෙක් වතාවක් රස්සාවකට ඉල්ලුම් කළාලු. සම්මුඛ පරීක්ෂණේදි එයා කළමණාකාරතුමාට කිව්වලු එයා අවුරුද්දකට පවුම් තුන්සීයක වැටුපක් බලාපොරොත්තු වෙනවා කියලා. එතකොට කළමණාකාරතුමා ඔළුව දෙපැත්තට වනලා මෙන්න මෙහෙම කිව්වලු: 'මේ බලනවා, අවුරුද්දට තියෙන්නේ දවස් 365යි. ඔහේ දවසකට පැය 8ක් නිදියගත්තොත් ඒ කියන්නේ සම්පූර්ණ දවස් 122ක් නිදියනවා. එතකොට ඉතිරි වෙන්නේ දවස් 243යි. දවසට තව පැය අටක් විවේක ගන්නවා, ඒ කියන්නේ තවත් දවස් 122ක්. එතකොට ඉතිරි වෙන්නේ දවස් 121යි. ඔහේ අවුරුද්දට තියෙන සති පණස් දෙකේ ඉරිදා දවස් වැඩ කරන්නෙ නෑනේ. එතකොට ඉතුරු වෙන්නේ දවස් 69යි. සෙනසුරාදා දවස් වලිනුත් දවස් බාගයක් නිවාඩුයි - ඒ කියන්නේ එතන දවස් 26ක් ඉවරයි. එතකොට ඉතුරු වෙන්නේ දවස් 43යි. ඒ දවස් වලිනුත් දවසට පැය ගානේ කෑම වෙලාවට අයින් කළාම එතන දවස් 15ක් ඉවරයි. ඉතුරු වෙන්නේ දවස් 28යි. එතකොට සති දෙකෙන් දෙකට හම්බ වෙන නිවාඩුව ගත්තම ඉතුරු වෙන්නේ දවස් 14යි. එතකොට පාස්කු නිවාඩු, බැංකු නිවාඩු, නත්තල් නිවාඩු අයින් කළාම ඉතුරු වෙන්නේ දවස් කීයද? ඔහේ හිතන්නේ ඔහේ දවස් දහයක් වැඩ කරනවට මං පවුම් 300ක් ගෙවන්න ඕනේ කියලද?'
 

***

දවසක්දා මිනිස්සු හත් දෙනෙක් පොඩි හෝටලේකට ආවලු නවාතැන් ගන්න. ඒ එක එක්කෙනාට වෙන වෙනම කාමර ඕනේ කියලා තමයි කිව්වේ. ඒත් හෝටලේ ඉතිරි වෙලා තිබුණේ කාමර හයයි. ඒත් කළමණාකාරතුමා කිව්වා එයා අමුත්තන්ගේ ඉල්ලීම ඒ විදිහටම ඉටු කරන්නම් කියලා. එයා පළවෙනියව පළවෙනි කාමරේට එක්ක ගිහිල්ලා තව එක්කෙනෙකුට ටික වෙලාවක් ඒ කාමරේ නතර වෙලා ඉන්න කියලා කිව්වා. ඊලඟට තුන්වෙනියව දෙවෙනි කාමරේට එක්ක ගියා, හතර වෙනියව තුන් වෙනි කාමරේට එක්ක ගියා, පස් වෙනියව හතර වෙනි කාමරේට එක්ක ගියා, හය වෙනියව පස් වෙනි කාමරේට එක්ක ගියා. ඊට පස්සේ ආපහු පළවෙනි කාමරේට ගිහිල්ලා ඒකේ ටික වෙලාවකට නතර වෙච්ච හත් වෙනියව හය වෙනි කාමරේට එක්ක ගියා. හැමෝටම කාමර හම්බ වුනා. නැද්ද?
 

***

ඔන්න එකෝමත් එක කාලෙක තිබ්බලු එක ලඟ තිබුණ රාජධානි දෙකක්. නෑ නෑ, ෆැසිනෝඩියාවයි නෝවෙල්ස්ට්‍රයිනුයි නෙවෙයි, වෙන දෙකක්. අපි කියමු මොහෙන්දජාරෝයි, හරප්පායි කියලා. ඔය රටවල් දෙකේ ආණ්ඩු දෙක කතා වුනාලු රටවල් දෙකේම ඩොලර් අගය එක සමානව තියාගන්න. ඒත් දවසක්දා මොහෙන්දජාරෝවේ ආණ්ඩුව ඒ එකඟතාවෙ කඩ කරලා ඒ රටේ නීති කෙටුම්පත් වෙනස් කළාලු ඉන් ඉදිරියට හරප්පා ඩොලරයක් වටින්නේ මොහෙන්දජාරෝ ශත අනූවක් විතරයි කියලා. ඕක ආරංචි වෙච්ච හරප්පාවෙනුත් ඒ රටේ නීති කෙටුම්පත් වෙනස් කළාලු ඉන් ඉදිරියට මොහෙන්දජාරෝ ඩොලරයක් වටින්නේ හරප්පා ශත අනූවක් විතරයි කියලා. ඔය රටවල් දෙක අතර මායිමේ පදිංචි වෙලා හිටියලු මොළේ ඇති හාදයෙක්. මෙයා ඔන්න පහුවදා උදේම මොහෙන්දජාරෝ කඩේකට ගිහිල්ලා ශත දහයක් වටින රේසරයක් අරගෙන මොහෙන්දජාරෝ ඩොලරයක් දුන්නලු. ඉතුරු විදිහට එයාට මොහෙන්දජාරෝ ශත අනූවක් වටින හරප්පා ඩොලරයක් හම්බ වුනාලු. මෙයා ඒකත් අරගෙන හරප්පා කඩේකට ගිහින් තව ශත දහයක් වටින බ්ලේඩ් තල පැකට් එකක් අරගෙන අතේ තිබ්බ හරප්පා ඩොලර් එක දුන්නලු. එයාට ඉතුරු විදිහට හරප්පා ශත අනූවක් වටින මොහෙන්දජාරෝ ඩොලරයක් හම්බවුනාලු. එයා ඉතිං ඒකයි බඩු ටිකයි අරගෙන ගෙදර ගියාලු. අන්තිමට බැලුවම එයා ලඟ මුලින් එයා ලඟ තිබ්බ මොහෙන්දජාරෝ ඩොලරයත් තියනවා, එයා ගත්ත බඩුත් තියනවා. මුදලාලිලා දෙන්නටත් ශත දහය ගානේ හම්බවුනා. එතකොට කවුද දැන් රේසරේටයි බ්ලේඩ් තල පැකට් එකටයි ගෙවලා තියෙන්නේ?
 

***

අදට ඔය ඇති නෙහ්? මෙව්වා කියවලා කරකෝලා අත ඇරියා වගේ දැනුණනං ගණං ගන්න එපා. මේ ලියපු මාත් එහෙම හිටං තමයි ලිව්වේ. :D

මෙව්වා හොයාගත්තේ ඔන්න ඔය පොතෙන්