37. වටිනාම ඉන්ද්‍රිය...

මේ කතාව ඔයගොල්ලෝ මීට කළිනුත් කියවලා ඇති සමහරවිට. ඒත් කමක් නෑ, මට හම්බ උන ඉංග්‍රීසි කතාව මම සිංහලයට පරිවර්තනය කළා මේ විදිහට.

***

මගේ අම්මා වතාවක් මගෙන් ඇහැව්වා අපේ ඇඟේ තියෙන වටිනාම ඉන්ද්‍රිය මොකද්ද කියලා.

අවුරුදු ගණනාවක් යනකල් මං එක එක උත්තර ඉදිරිපත් කළා. පොඩි කාලෙදි මට හිතුණේ ඇසීම කියන එක ගොඩක් වැදගත් කියලා. ඒ නිසා මං උත්තරේට දුන්නේ 'මගේ කන්' කියලා. ඒත් අම්මාගේ උත්තරේ උනේ, 'නෑ, ගොඩක් මිනිස්සු ඉන්නවා බිහිරි අය. තව හිතන්න.'

අවුරුදු කීපයකට පස්සේ අම්මා ආයෙම ඒ ප්‍රශ්නේ මගෙන් ඇහුවා. ඒ වෙද්දි මං හිතුවේ පෙනීම තමයි කෙනෙකුට තියෙන වැදගත්ම දේ කියලා. ඒ නිසා මං කිව්වා 'අපේ ඇස්' කියලා. අම්මා මං දිහා බලලා උත්තර දුන්නා, 'ඔයා ඉක්මණට ඉගෙනගන්නවා. ඒත් හරි උත්තරේ ඒක නෙවෙයි. ගොඩක් මිනිස්සු ඉන්නවා ඇස් පේන්නේ නැති.'

මං උත්සාහය අත ඇරියේ නෑ. වසරින් වසර ගෙවිලා ගියා. තවත් දෙසැරයක් මගේ පිළිතුරු වැරදුනා. ඒ දෙවතාවෙදිම අම්මා කිව්වේ 'නෑ. ඒත් ඔයා දවසින් දවස පිළිතුරට කිට්ටු වෙනවා,' කියලා.

අන්තිම වසරේදී මගේ සීයා මිය ගියා. හැමදෙනාම දුක් උනා. හැමදෙනාම වැළපුනා. සීයාට අවසන් ගෞරව දක්වන මොහොත ලඟා උනාම අම්මා මා දිහා බැලුවා. 'ඔයා දන්නවද දැන් කෙනෙකුගේ සිරුරේ තියෙන වටිනාම අංගය මොකද්ද කියලා?' ඒ වෙලාවෙදි අම්මා ඒ ගැන ඇහැව්වාම මම හුඟක් පුදුම උනා. මං හැමදාම හිතාගෙන හිටියේ ඒ අම්මයි මායි අතර පුංචි සෙල්ලමක් කියලා. 

මගේ මුහුණේ ඇති වෙච්ච වෙනස අම්මා දකින්න ඇති. 'මේ ප්‍රශ්නය හුඟක් වැදගත්. ඒ ප්‍රශ්නෙනුත්, ඒකට ඔයා දෙන උත්තරෙනුත් පැහැදිලි වෙන්නේ ඔයා ඇත්තටම ඔයාගේ ජීවිත කාලය තුළ ජීවත් වෙලා තියෙනවද කියලයි. මීට කළින් ඔයා දීපු හැම උත්තරේකදිම මම කිව්වා ඔයා වැරදි බව. ඒ එක්කම ඒකට හේතුවත් කිව්වා. අද තමයි ඔයා මේ වැදගත් පාඩම ඉගෙනගන්න ඕන දවස.' අම්මා කෙනෙකුටම පමණක් උරුම බැල්මකින් අම්මා මා දිහා බැලුවා. අම්මාගේ ඇස් වල කඳුළු. 'පුතේ, කෙනෙකුගේ ඇඟේ වටිනාම අංගය එයාගෙ උරහිස,' අම්මා කිව්වා.

'ඒ උරහිස මගේ ඔළුව ඔසවාගෙන ඉන්න නිසාද?' මම ඇහැව්වා.

'නෑ, ඒ ඔයාගේ යාළුවන්ට, සමීපතමයන්ට අඬන්න ඕන වෙලාවට එයාලගේ ඔළුව තියාගන්න පුළුවන් තැනක් නිසා. හැම කෙනෙකුටම ජීවිතේ කොයිම වෙලාවකදි හරි අඬන්න උරහිසක් ඕන වෙනවා පුතේ.'

ඒ මොහොතේදී මම ඉගෙනගත්තා සිරුරේ වැදගත්ම ඉන්ද්‍රිය කිසි විටෙකත් ආත්මාර්ථකාමී දෙයක් නොවන බව. එය අනුගේ දුක වෙනුවෙන් පිහිටි දෙයක්. ඔබ කියන කරන දෙය මිනිසුන්ට අමතකව යා හැකියි. නමුත් ඔවුනට ඔබෙන් දැනෙන දෙය ඔවුනට කිසිදා අමතක නොවනු ඇත.