317. නැවතුමක් ගත නුහුණු නැවතුමක්...

 

බරසාර ආටෝපෙන්

සිඟිති වහළ පොඩ්ඩ

ඔසවාගෙන යකඩ කුළුණු

විච්චූරණ පින්තූර සමගින්

හිස් බස් නැවතුමෙක

සොබමන් අසුන් පෙළ

ගිනිගහන මද්දහනේ

අව් කූටකේ

නෙතු යොමාගෙන

ඉරිසියාවෙන්

ඉන් මඳක් ඔබ්බෙන්

තාප්පයක් මතින් එබි

ජෑම් තුරු හිසක

සිහිල් සෙවණ යට

ඊළඟ බසය එන තුරු

දෙපයින් නැගී ඉසිඹුලන 

සෙනඟ දෙස

සටහනක්:

බ්ලොග් සින්ඩිකේටරයක් කියන්නේ බොහොම වටින තෝතැන්නක්. බ්ලොග් ගැන දැන හඳුනාගත්ත මුල් කාලයේ මම කියෙව්වේ මගේ ගුරුතුමන්ගේ බ්ලොග් අඩවිය පමණයි. මම දැනගෙන සිටියේ ඒ ගැන පමණයි. නමුත් ඒ ගැන මඳක් සොයා බලද්දි මට හමුවුණ එකල පැවතුණු සිංහල බ්ලොග් සින්ඩිකේටරය නිසා තමයි මම මේ අපූර්ව සුවිශල් අවකාශය ගැන හරියටම දැනගත්තේ; අනේකවිධ ලියමන් රටාවන්ගෙන් පිරිපුන්, විවිධාකාරයේ හැඩවැඩ සැරසිල්ලෙන් සැරසුණ බ්ලොග් අඩවිවලට ගොඩවැදී කමෙන්ට් කරන්නට, හිතවතුන් හඳුනාගන්නට පටන්ගත්තේ. මගේ ලියමන් මුවහත් කරගන්නට බ්ලොග් අවකාශයෙන් සහ මගේ බ්ලොග් අඩවිය ගැන ප්‍රචාරණය ලබා දුන් එදා මෙදාතුර තිබූ සින්ඩිකේටරවලින් ලැබුණ පිටිවහල මෙතෙකැයි කියන්නට බැහැ. 

ඉතින් මේ සටහන දැනටත් එබඳු මෙහෙවරක යෙදෙනා බ්ලොග් සින්ඩිකේටරයක් ගැනයි. සඳකඩපහණ. https://sandhakadapahana.blogspot.com/ සියලුම බ්ලොග් එකම තැනක. අලුත් ලියන්නන්, පරණ ලියන්නන් සැවොම එක තැනක. ඔබත් ගොඩ වී බලන්න. අදහස් බෙදාගන්න. ඔබේ ලිවීමේ හැකියාවන්ද උරගා බලන්න, මුවහත් කරගන්න.

ස්තුතියි!