302. සොෆී...

සොෆී... එන්නකො මාත් එක්ක තරු බලන්න... කම්මැලියා වාගේ දොයියගෙන ඉන්නෙ නැතුව... 

අද හඳ නැහැ. ඒකට මොකද මේ තරු තියෙන්නේ අහස පිරෙන්නම. බලන්නකො කොච්චර ලස්සනයිද කියලා... සමහර තරු පියාඹනවලු, ඔයා දන්නවද සොෆී? සීයා තමයි කිව්වේ... මං ඒත් දවසක්දා එළියක් අරගෙන පියාඹන පුංචි කුරුමිණියෙක්ව පෙන්නලා ඇහැව්වා එයා පියාඹන තරුවක් නෙමෙයිද කියලා. නෑ ලු, එයා කණාමැදිරියෙක්ලුනේ... පියාඹන තරු තියෙන්නේ අහසෙ ම ලු... ඒ වුණාට මට හිතෙන්නේ කණාමැදිරියෝ එන්නේ තරුවල ඉඳලා වෙන්න ඕනෙ... ඒකනේ වෙන කාටවත් නැතුව, එයාට විතරක් ඒ වගේ ලස්සන එළියක් ලැබෙන්න ඇත්තේ... ඔය අහසෙ ඉඳං දිලිසෙන හැම තරුවකටම ලොකු කතාන්දරයක් ඇති කියන්න, ආන්න ඒ කතන්දර අපිට ඇවිත් කියන්න තමයි ඒගොල්ලෝ එන්නේ... අර දැක්කද සොෆී... අර රෑට පිපෙන සුව...ඳ මල් වැල ළඟ...? ඒ පියාඹන්නේ කණාමැදිරියො තමයි... තරු කුරුමිණියො......

ඉස්සර ඉඳංම ඔයයි මායි මෙහෙම ඇඳ උඩ නැගගෙන ජනේලෙන් එළිය බලාගෙන ඉන්නවා නේද? ඒ කාලෙදි ඔයා මටයි අක්කාටයි දෙන්නාටම වඩා උසයි. මං ඔයාගෙ කරට අතත් දාගෙන මෙහෙම බලාගෙන ඉන්න පින්තූරත් තියෙනවා අම්මා ළඟ. අපි සමනල්ලු මල් පැණි බොන හැටි, කුරුල්ලො පියාඹන හැටි, ලේන්නු ජම්බු කන හැටි, හුළඟට ගස් හෙළවෙන හැටි, වැස්ස වහින හැටි, වළාකුළු අහසෙ දුවන හැටි, ඉර බහින හැටි, හඳ නගින හැටි, තරු දිලිසෙන හැටි - ඕවා දිහා කොච්චර වෙලා බලං හිටියද, නේද? අපි දවසක් දේදුන්නකුත් දැක්කා, මතකද? දේදුන්නේ අනිත් කෙළවරේ මොනවා තියෙනවද දන්නෙ නෑ කියලා මායි අක්කයි එදා ගොඩක් වෙලා කල්පනා කළා..... අක්කානං කිව්වේ ඒක වළාකුළු මැදින් දිව්‍ය ලෝකෙට යනවා ඇති කියලා... ඒත් මටනං හිතෙන්නේ ඒක ඉවර වෙන්නේ ගඟකින්... ඒ ගඟේ වතුරත් දේදුන්න වගේ පාට පාටින් ඇති... ඒ පාට පාට වතුරෙන් තමයි මේ මල්වලට, සමනළුන්ට පාට ලැබෙනවා ඇත්තේ..... අපි හැමදාම එහෙම බලාගෙන ඉමු... දවසින් දවස අපිට අලුතෙන් ඉගෙනගන්න අලුත් දේවල් කොච්චර තියෙයිද......

හානේ... මේ බලන්නකෝ සොෆී..... ජනෙල් පඩිය දිගේ කූඹි පේළියක් යනවා... ඇඳටත් ඇවිල්ලද? ආ නෑ නෑ, ඒගොල්ලෝ උඩ වහලේ ඉඳන් බිත්තිය දිගේ බැහැලා ජනෙල් පඩිය දිගේ ඇවිත් මේ වතුර බටේ දිගේ අර මල් පාත්තියට බහිනවා..... හරි හරි, මං දන්නවා ඒගොල්ලෝ මල් පාත්තිය යට අලුත් ගෙයක් හදනවා ඇති.... ඒගොල්ලන්ගේ ගෙවල් හරී......ම ලොකුයි, ඔයා දන්නවද? කාණු කාණු කාණු කාණු ගොඩා....රියක් තියෙනවාලු... ඒවායෙ කෑම පරිස්සම් කරගෙන අරංතියාගෙන ඉන්නවලු ඒගොල්ලෝ සීත කාලෙට, වැස්ස කාලෙට කන්න. අර කෑම එකතු නොකර කම්මැලිකමට සින්දු කිය කිය හිටපු පළඟැටියාටත් මේ කූඹියෝ තමයි කෑම දුන්නේ... අර අප්පච්චි ගෙනත් දීපු අලුත් කතන්දර පොතේ තිබ්බේ, මතකද ඔයාට.....?

සොෆී... මේ... තරුවලට දොයිමත හැදෙන්නෙ නැද්ද? ඒගොල්ලො කොහොමද රෑ තිස්සෙම දිලිසි දිලිසි ඔහොම ඉන්නෙ? සමහරවිට දවල්ට නිදාගන්නවා ඇති නේද? මටනං දවලුයි, රෑයි එක දිගට කොච්චර ඇහැරිලා හිටියත් මදි, බලන්න කොච්චර ජාති තියෙනවද, ඉගෙනගන්න කොච්චර ජාති තියෙනවද... නේද සොෆී..... අර අඹ ගහේ බෙනේ ඉන්න ගිරා පවුලත් දැන් දොයි ඇති නේද...? අර ජම්බු කන්න එන ලේන් අප්පුලා දෙන්නත් දොයි ඇති... ආ සොෆී... අපේ අක්කාගෙ අද වැටිච්ච දත ඒ ලේන් හාමිලා අරං යන්න ඇති නේද? ඒගොල්ලෝ ඒවා කොහෙටද අරං යනවා ඇත්තේ? ඒගොල්ලෝ කොහෙන්ද අලුත් දතක් අරගෙන එනවා ඇත්තේ? මගේ දත් වැටුණාම, අක්කාගෙ දත් අරං ගිය ලේන්නුම එයිද ඒවත් අරං යන්න? සොෆී, ඔයාගෙ දත් වැටිලා නැද්ද? ඔයාගෙ දත් අලුතෙන් ගෙනත් දුන්නෙ කවුද?

හා.........! දැන්නම් දොයිමතයි සොෆී... ඔයාටත් දොයි මතයි නේද? ඔය ඔයාටත් ඈණුමක් ගියේ... ඔයා දන්නවද... හෙට ඉඳන් මං මොන්ටිසෝරි යනවනේ... අක්කත් එක්ක, අක්කාගෙ මොන්ටිසෝරියටමයි යන්නේ... එහෙ ටීචර්ලා දැනටම මට ආදරෙයි... ඒ හින්දා මමනම් අඬන්නෙ නෑ හෙට... අක්කානං ඉස්සෙල්ලාම මොන්ටිසෝරි ගිය දවසෙදි ඇඬුවාලු... අක්කා වාගෙ මටත් අලුත් අලුත් දේවල් ගොඩාරියක් එහෙදි ඉගෙනගන්න පුළුවන් වෙයි... මං ඇවිත් ඔයාටත් ඒවා කියලා දෙන්නංකෝ... ඒත් මට ඔයා නැතුව එහෙදි පාළු දැනෙයි සොෆී... ඔයාටත් එන්න බැරිද එහෙ? අර සින්දුවක තියෙන්නේ බැටළු පැටියෙකුත් ඉස්කෝලේ ගියා කියලා..... මං අම්මාගෙන් අහලා බලන්නද ඔයාවත් එක්කං යන්න බැරිද කියලා? ඒත් බැහැයි කිව්වොත් මොකද කරන්නේ? ඔයාටත් මං එනකල් පාළු දැනෙයි නේද...? හ්ම්ම්ම්... ඔයා දන්නවද, එහෙ අක්කයි මායි විතරක් නෙවෙයි තව චූටි ළමයි ගොඩක් ඉන්නවනේ... ඉතිං මට අලුත් යාළුවොත් ගොඩක් හම්බවෙයි... අපිට එකතු වෙලා සෙල්ලම් කරනන් පුළුවන්, කෑම බෙදාගෙන කන්න පුළුවන්, එකතු වෙලා අලුත් දේවල් ඉගෙනගන්න පුළුවන්, ගොඩාක් විනෝද වෙන්න පුළුවන්.... ඒත් ඒ කවුරු හම්බවුණත් හැමදාමත් මගේ හොඳම යාළුවා වෙන්නේ ඔයයි සොෆී..... ඔයාව මං කවදාවත් අමතක කරන්නේ නෑ..... ඔයත් එක්ක මේ කතා කරපු දේවල් අමතක කරන්නෙත් නෑ..... මං ඒවා ඔහේ කියවනකල් ඔයා ලස්සනට අහගෙන හිටපු හැටි අමතක කරන්නෙත් නෑ.... මං ඔයාට හැමදාමත් ආදරෙයි මගේ සොෆී.......