187. මගේ කතන්දර ලිවීම...

බ්ලොග් ගැන හාංකවිසියක්වත් නොදන්න කාලේ මං ලියන්න පටන්ගත්තු කතන්දර දෙක තුනක් තාමත් මගේ පරණ පොත් පත්තර ගොන්න අස්සේ පුස් කකා තියෙනවා. ඊටත් පස්සේ පරිගණකය හරහා අකුරු කරලා බාගෙට ලියපු කතන්දර කීපෙකුත් බැකප් කරගෙන අරන් තියාගෙන ඉන්නවා. තවත් කෙනෙකුට කියවන්න පුළුවන් විදිහකට මම මුළින්ම කතන්දර ලියන්න ගත්තේ පොඩි කුමාරිහාමිගේ වළව්වේ. ඊට කළින් මගේම බ්ලොග් අඩවියක් තිබ්බත් ඒකේ මම පළ කළේ කවි, පරිවර්තන වගේ දේවල් විතරයි. මගේම කතන්දර නොලියපු තරම්. මගේ හිතේ කතන්දර මැවෙන තරමට අනුභූතීන්, පෙළඹවීම් මට ලැබුණේ වළව්වෙන්. මාව දිරිමත් කරවපු, කවදාවත් ඇහැට නොදැකපු ආදරණීය යාළුවෝ රොත්තක් මට මුණගැහුණේ වළව්වෙන්. දැන්නම් ඒ වළව්වට යන පාරවත් හොයාගන්න නෑ. ගොඩාක් දුකයි ඒ ගැනනම්.

ඊටපස්සෙ ඒ මුණගැහුණ යාළුවොත් එක්ක අන්දර මල්දමේ කතන්දර ගොතන්න පටන්ගත්තා. ඒ එක්ක මගේ ඇඟිලි වලට ලොකු පිපාසයක් දැනෙන්න පටන්ගත්තා. ඒ හින්දා මම ආයෙමත් මගේම බ්ලොග් එක - මේක - පටන්ගත්තා. ඒ 2012 දි. ඒත් මුළ කාලෙදි ගොඩක් පළ කළේ මම කළින් ලියලා තිබ්බ ඒවා. අලුත් ලිපි ලියන්න ගත්තේ ටික කාලෙකට පස්සේ.

ඒ අතරින් මගේ අතින් ලියවිච්ච, දිගම කතන්දර දෙක තමයි 'එකෝමත් එක කාලෙක' සහ 'කිරුළක උරුමය'.

ඊට කළින් ලියපු අනිත් ඔක්කොම පොඩි පොඩි කතන්දර. වැඩිය හිතන්න ඕන වුනේ නැති, ලියන්න ගත්තාම ඉබේම ලියවිච්ච ඒවා. සමහර ඒවාට ඉතිහාසය ටිකක් හදාරන්න වුනා, එච්චරයි. ඒත් මේ දෙක එහෙම ලේසි වුනේ නෑ.

එකෝමත් එක කාලෙක කතාව මම අකුරු කරන්න පටන්ගෙන තියෙන්නේ 2012 දි. පරණ ෆෝල්ඩර් අවුස්සලා බැලුවාම මුල් කෙටුම්පත් හම්බවුනා ඒ ඉතිහාසයත් එක්ක. මට මතකයි මම ඒක ලියන්න ගත්තේ ඉංග්‍රීසියෙන්. මොකද, මගේ හිතේ ගොඩනැගීගෙන ආපු සමහර දෙබස් වලට මට දෙන්න ඕන වුන ජීවය දැනෙන්නේ ඉංග්‍රීසියෙන්ම ඒක කිව්වාම. පරිවර්තනයේ යෙදෙන කෙනෙක් හැටියට මම එහෙම කියන එක හරිද මන්දා. ඒත් කොහොමහරි ඒක මට දැනුණේ එහෙමයි. ඒත් ටික දුරක් ලියාගෙන ගිහිල්ල මම වැඩේ අත ඇරලා දැම්මා නොදන්න මගුල් කරන්න ගිහිල්ලා වරිගේ නහගන්න ඕන නැති හින්දා. හැබැයි ඒ මගේ හිත ඇතුළේ ගොඩනැගුණ චරිත මට පාඩුවේ ඉන්න දුන්නෙ නෑ. ඉතින් ඒ ගමන මං ඒක ආපහු සිංහලෙන් ලියන්න පටන්ගත්තා. ඒ මනඃකල්පිත රාජධානි ඇතුළේ, රොබින් හුඩ් කාල වකවානුවට අයිති කතාවක් තමයි මට ගොඩ නගන්න ඕන වුනේ. පිටු ගාණක් ලියාගෙන ගියාට පස්සේ කතන්දරේ එහෙමම නතර වුනා. අවුරුදු ගාණක් එහෙමම තිබ්බා. 2015දි තමයි මම ඒකෙන් පොඩි කොටසක් නිකමට බ්ලොග් එකේ දාලා බැලුවේ. ලැබුණ ප්‍රතිචාර වලින් මට ගැම්මක් ආවා. ලියන්න ගත්තා ආපහු. පිටු තිස් ගානකින් නතර වෙලා තිබ්බ කතාව පිටු සීයකට කිට්ටු වෙනකල් ලිව්වා. ලියලා ඔයාලට කියවන්න දුන්නා.

කාලයක් ගියාට පස්සේ මගේ හිතේ ඒ ගොඩනැගුණ ලෝකයට ආයෙමත් මට යන්න ඕන වුනා. ඔයාලා බලලා ඇති නේද Epic Animated Movie එක? ඒකේ Tara කියන රැජිණයි, Ronin කියන ප්‍රධාන ආරක්ෂකයායි තමයි මට මේ කිරුළක උරුමය ගොඩ නගන්න වස්තු බීජය සපයලා දුන්නේ. ඒ එක්කම, මේක ලියවුණ විදිහ ගැනත් කියන්න ඕනේ. ලීසල් කුමරියගෙයි, ජේම්ස්ගෙයි දෘෂ්ඨි කෝණ වලින් මම මේක ලිව්වේ. එකක්, ඒ විදිහට දෘෂ්ඨි කෝණ වලින් ලියවිච්ච ඉතාමත් අපූර්ව බටහිර කෘති කීපයක්ම පහුගිය කාලයේ මම කියවලා තිබුණ නිසා ඒ විදිහ මට අත් හදා බලන්න හිතුණා, අනිත් එක, ඒ විදිහට ලියන කොට චරිත ආරූඪ කරගෙන වඩාත් සාර්ථකව චරිත වල පෞරුෂය එළි කරන්න පුළුවන් කියලා මට තේරුණා. ඉතින් මම ඒ විදිහටම ලිව්වා. ලියාගෙන යද්දි තේරුණා මේ කතාව 'එකෝමත් එක කාලෙක' ලිව්වා වගේ ලියන්න බෑ කියලා. ඒ කතාව එක දිගට ගලාගෙන ගිය සිදුවීම් පෙළක් එක්ක ගොඩ නැගුණ කතාවක්. ඒත් මේක එහෙම බෑ. අතීතයයි වර්තමානයයි අතර තියන සම්බන්ධතාවය අන්තිම වෙනකල් රහසක් විදිහට තියාගන්න පරිස්සම් වෙන්න ඕන කතාවක්. කතාව එක දිගට ලියාගෙන යන්න කළින් මගේ හිතේ තියෙන සැලැස්ම පිළිවෙලකට සකස් කරගෙන ඉන්න ඕනෙ කියලා මං කල්පනා කළේ ඒ නිසයි. ඒකට මං පොඩි මෙවලමක් උදව් කරගත්තා. මේ කියන්න යන්නේ ඒ ගැන.

WorkFlowy කියන්නේ Google Chrome App එකක්. Offline වැඩ කරන්න පුළුවන්, internet connect වුනාම තමන්ගේ WorkFlowy account එකේ content එක save වෙනවා. මේක මම පාවිච්චි කළේ මෙහෙමයි. මුළින්ම සැකැස්ම point form එකෙන් ගොඩ නගා ගන්නවා. ඒ එක එක point එකක් යටතේ විස්තර වෙන්න ඕන ඒවා ඒ points යටතේ ආයෙමත් ලියනවා. ඒ වගේ අපිට කැමති තරම් දුරකට levels structure කරගන්න පුළුවන්. ඒ අදාළ points වලට කෙටි සටහන් එකතු කරගන්නත් පුළුවන්. ඕනෙම වෙලාවක ලියපු කරුණු එහා මෙහා කරගන්න, අතර මැදට කරුණු එකතු කරගන්න එහෙම හරි ලේසියි. සමහර තැන් වලදී මම හිතේ තිබුණ දෙබස් පවා ඒ සැකැස්මේ ලිව්වා. කැමතිනම් view / edit permission එක්ක අපේ ඒ සටහන් තව කෙනෙකුට බලන්න share කරන්නත් පුළුවන්. මම කිරුළක උරුමය කතාව බ්ලොග් එකේ පළ කරන්න පටන්ගත්තේ ඔන්න ඔය සැකැස්ම සම්පූර්ණයෙන්ම ගොඩ නගලා ඉවර වුනාට පස්සෙයි.

ඊට පස්සෙ මං කතාව නවත්තපු තැන ඉඳලා ලියන්න පටන්ගත්තා. සමහර තැන් වලදි සැකැස්මේ ලියපු දේවල්ම එහෙමම උපුටලා අරගන්න පුළුවන් වුනා. සමහර තැන් වලදි සැකැස්මේ ලියපු එක එහෙමම පැත්තකට දාලා වෙනම එකක් ලිව්වා. ඒත් කොහොමහරි, මට කතාවත් එක්ක අතරමං නොවී ඔයාලට කතාව කියන්න ඒ සැකැස්ම ගොඩක් උදව් වුනා. අදාළ කොටස් කතාවේ ලියලා ඉවර වුනාට පස්සේ සැකැස්මේ ඒ කොටස් complete කියලා සලකුණු කළා. ඒක එක අතකින් පොඩි project management tool එකක් විදිහටත් පාවිච්චි කරන්න පුළුවන් කැමති කෙනෙකුට.මේ අපූරු මෙවලම මට වගේම ඔයාලටත් උදව්වක් වෙයි කියලා හිතුණ නිසා මේ විදිහට බෙදාගත්තා.

ඒ එක්කම, කාලෙකට කළින් කියවලා තිබුණ මේ වටිනා ලිපියත් කතාවක් සැලසුම් කිරීම ගැන මට ගොඩක් දේවල් කියලා දුන්නා. ඒ සටහන ලියපු දසුනිටත්, ඒ ලිපියට යන පාර මට පෙන්නපු රන්දිකා අක්කාටත් ගොඩක් ස්තූතියි.

ඒ තමයි ඉතිං මගේ කතන්දර ලිවීම. මගේ ලිවීම ගැන මීට කළින් ලියපු සටහනක් තමයි මේ.